บทที่ 101 นำผลไม้ไปให้คุณชาย

อรวรรณเดินตามป้าฝนเข้าไปในห้องนั่งเล่น

"ป้าฝนคะ เมื่อกี้ฉันเป็นคนเริ่มลงมือก่อนจริงๆ ค่ะ"

เธอยอมรับอีกครั้ง

ป้าฝนหันกลับมามองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยใจ

"ฉันจะไม่รู้ได้ยังไง? ถ้าพวกนั้นไม่พูดอะไร เธอจะไปลงไม้ลงมือกับพวกนั้นทำไม?"

อรวรรณเม้มริมฝีปากแน่น ไม่พูดอะไร

ป้าฝนพูดต่อ "บอกมาเถอะ พว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ